Kaybolan Çorap

Efe 9 yaşındaydı ve odası, annesinin deyimiyle, "bir savaş alanı" gibiydi. Ama Efe'ye göre orası bir savaş alanı değil, son derece düzenli bir kaos ortamıydı. Yerdeki legolar düşmanlara karşı mayın tarlası, sandalyenin üzerindeki kıyafet yığını ise gizli bir karargâhtı. Efe’nin en büyük gizemi ise yatağının altıydı. Oraya giren şeyler bir daha asla geri dönmezdi. Özellikle de çoraplarının tekleri. Efe’nin çekmecesi, eşini kaybetmiş yalnız ve üzgün çoraplarla doluydu. Bir Cumartesi sabahı, en sevdiği kırmızı çizgili çorabının tekini ararken (diğeri ayağındaydı), cesaretini topladı ve yatağın altına süründü. Orası karanlık, tozlu ve hafifçe küf kokuyordu. El fenerini açtı. Eski bir tenis topu, yarısı yenmiş bir kraker paketi ve... o da ne? Yatağın en dibinde, duvara yaslanmış, yaklaşık bir karış boyunda, metalden yapılmış, üzerinde garip düğmeler ve yanıp sönen mavi bir ışık olan tuhaf bir kapı vardı. Kapının üzerinde "Giriş Yasaktır - K.Ç.G. Sınır Kapısı" yazıyordu. Efe, "K.Ç.G. mi? O da ne?" diye fısıldadı. Merakı korkusunu yendi ve kapının üzerindeki büyük kırmızı düğmeye bastı. VIIJJUUVV! diye bir ses çıktı ve kapı içeriye doğru açıldı. Efe, dengesini kaybedip kapıdan içeri yuvarlandı. Gözlerini açtığında, kendi odasında değildi. Hatta Dünya'da bile değildi! Gökyüzü mor renkteydi ve bulutlar pamuk şekere benziyordu. Ama en ilginç şey etraftaki manzaraydı. Tepeler, dağlar, ağaçlar... Her şey çoraplardan yapılmıştı! Kırmızı çizgili bir çorap ağacının dalından sarkan, yeşil yünlü bir çorap yaratık Efe'ye doğru yaklaştı. Yaratığın iki düğmeden gözü ve fermuardan bir ağzı vardı. "Selam Yeryüzülü!" dedi yaratık, fermuar ağzını açarak. "Kayıp Çoraplar Gezegeni'ne (K.Ç.G.) hoş geldin. Ben Çorapcan." Efe şaşkınlıktan küçük dilini yutacaktı. "Benim... benim kırmızı çorabım burada mı?" Çorapcan kıkırdadı. "Ah, şu yeni gelen mi? Evet, Çizgililer Mahallesi'nde, diğer kırmızı çoraplarla parti veriyor. Dünyadaki çamaşır makinelerinin arkasında gizli bir portal var. Yıkanmaktan sıkılan veya yatağın altına itilen her çorap buraya ışınlanır." Efe etrafına baktı. Burası muhteşemdi! Çoraplardan yapılmış kaydıraklardan kayan çocuklar, trambolin gibi zıplayan devasa yün çoraplar vardı. "Peki neden benim yatağımın altı?" diye sordu Efe. Çorapcan ciddi bir ifade takındı. "Çünkü senin yatağının altı o kadar dağınık ki, evrendeki en güçlü enerji solucan deliğini oluşturdu. Bizim gezegenimize açılan ana kapı senin odanda." Tam o sırada, uzaktan gürültülü bir ses duyuldu. Mor gökyüzünde devasa, gri, tozlu bir bulut belirdi. Çorapcan panikledi. "Eyvah! Toz Yumakları Saldırısı! Yatağının altını uzun süredir temizlemediğin için devasa toz yumakları oluştu ve gezegenimizi işgal etmeye geliyorlar! Eğer burayı kaplarlarsa, tüm çoraplar grileşir ve neşelerini kaybederler!" Efe, kendi dağınıklığının başka bir gezegeni tehdit ettiğini anlayınca utandı. "Ne yapabiliriz?" "Sadece bir Yeryüzülü onları durdurabilir," dedi Çorapcan. "Onların zayıf noktası... temizlik!" Efe'nin aklına bir fikir geldi. Hızla geldiği küçük kapıya koştu. "Beni bekle Çorapcan!" Yatağının altından geri süründü, odasına fırladı. Annesinin elektrik süpürgesini kaptığı gibi yatağın altına geri döndü. Süpürgenin hortumunu küçük kapıdan içeri uzattı ve düğmeye bastı. VUUUUUUUUUU! Kayıp Çoraplar Gezegeni'nde, devasa gri toz bulutları elektrik süpürgesinin hortumuna doğru çekilmeye başladı. Toz canavarları bağırarak süpürgenin torbasına hapsoldular. Birkaç dakika içinde mor gökyüzü tekrar berraklaştı. Çorapcan ve diğer tüm çoraplar sevinç çığlıkları attı (ki bu ses biraz yastık savaşı sesine benziyordu). Efe süpürgeyi kapattı. Çorapcan, elinde Efe'nin aradığı kırmızı çizgili çorabın tekiyle geldi. "Kahramanımız! Gezegenimizi kurtardın. Bu çorap da maceradan sıkılmış, evine dönmek istiyordu." Efe çorabını aldı ve ayağına giydi. "Teşekkürler Çorapcan. Sanırım artık odamı biraz daha temiz tutsam iyi olacak." "İyi olur," dedi Çorapcan göz kırparak (yani düğmesini oynatarak). "Ama arada sırada bize temiz çorap göndermeyi unutma, partilerde lazım oluyor!" Efe yatağının altından çıktığında annesi odaya girdi. Efe'nin elindeki elektrik süpürgesini ve yatağın altının tertemiz olduğunu görünce gözlerine inanamadı. "Efe? Sen... odanı mı temizledin?" Efe gülümsedi, ayağındaki tam takım kırmızı çoraplarına baktı. "Sadece küçük bir dünyayı kurtardım anneciğim, hepsi bu." O günden sonra Efe odasını (çoğunlukla) temiz tuttu. Ama bazen, çok sessiz gecelerde, yatağının altından gelen kıkırdamaları ve parti müziklerini duyabildiğine yemin edebilirdi.